از آثار ايمان زبان است كه جز حق و حقيقت نگويد ، امر به معروف و نهى از منكر نمايد ، در اصلاح و آشتى دادن بين مردم تلاش كند ، دانش و فضيلت را در جامعه منشر كند ، كسى را نيازارد ، دروغ نگويد ، غيبت نكند ، تهمت نزند ، جاسوسى نكند ، در مورد چيزهائى كه آگاهى ندارد ، بحث و جدل نكند . افلاطون مىگويد : « آدم پست و فرومايه كسى است كه در مورد چيزى كه به او سودى ندارد زياد حرف بزند ، و در مورد چيزى كه از او نمىخواهند بازگو كند . » رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله در اين رابطه مىفرمايد : ( هل يكبّ النّاس على مناخرهم فى النّار الّا حصاد السنتهم . ؛ ) « آيا مردم را جز دست‌آوردهاى زبانشان روى دماغشان به جهنم مىافكند ؟ . » « 1 » 3 . ايمان گوش ( فرض اللّه على السّمع ان يتنزه عن الاستماع الى ما حرّم اللّه . ) ؛ « خداوند بر گوش واجب كرده كه از گوش دادن به هر چيزى كه خداوند حرام كرده ، شديدا پرهيز كند . » گوش مؤمن بايد همواره به بهترين گفتار توجه داشته باشد و از گوش دادن به سخنان گزاف و باطل جدا پرهيز كند . چنان كه قرآن كريم مىفرمايد :

--> ( 1 ) - اصول كافى ، ج 2 ، ص 94